We zagen de lamp in de antiekwinkel en zo kwam ik hier bij jou terecht.
Wat een avontuur.
Dus als ik het goed begrijp, kwam een giga-klauw je redden...
...gaf Andy jou aan Bonnie en leidde een vork jou naar Bo?
Zoiets, ja.
Dat stelt toch niks voor.
Hé, Bo, vertel hem jouw verhaal eens.
Nee, hè?
Wat is er allemaal gebeurd? Mis je de lamp weleens?
De lamp. Missen we die, meiden?
Als kiespijn, hè?
Na Molly gingen we naar een nieuw gezin. Zij hadden een klein meisje.
Zij was gek op ons.
Oké, kijk eens.
Wat een mooie lamp.
En...
Het was best een leuke tijd.
Voor als je een lamp bent.
Sprookjes, pyjamafeestjes, verstoppertje...
Er werd geweldig gespeeld.
Als er gespeeld werd.
Nee, zet terug. Dit is geen speelgoed.
Maar al met al is een leven op een babylamp niet echt spannend.
Liefje, ze houdt vanzelf op met huilen.
Misschien wel te spannend.
Ikke.
Want baby's...
...houden soms...
Niet aankomen.
...iets te veel van je.
Klaar. En naar boven jij.
We werden weggezet.
Ze houden vanzelf op met huilen.
We wilden nog steeds spelen.
Beetje riskant, maar de moeite waard.
Hij is te klein. - Past prima.
Maar de grootste uitdaging waren de gevaarlijke werkomstandigheden.
Brand.
Maar kinderen worden snel groot.
Dit is jouw babylamp.
Wil ik niet. - Hou op.
Hou zelf op.
Mama.
Meiden, wat zei ik nou... - Ze houden vanzelf op.
Geef maar weg.
Ik ben daar te groot voor.
DAT IS VOOR BABY'S
GRATIS
Voor je het weet, lig je bij de weggeefspullen.
En dat leidde tot een zeer onverwacht avontuur.
Wat? Is dat een babylamp?
Wat moet hij daarmee?
Zoals je weet, hebben apparaten een leven op de plank.
Maar dit was zeker geen plank.
En toen...
...zomaar ineens...
...waren we gesetteld.
Gezond en wel.
Het leven was zo simpel.
Geen breuken, barsten, kwijl of afval.
En ik dacht: hier is het goed.
Hier is het goed.
Ook al zit ik een beetje vast.
Totdat...
Kijk wat een coole spullen.
Kijken doe je met je ogen.
Kijk. - Ik wil ook kijken.
Hoe werkt dit?
Sorry.
Zullen we naar de speeltuin gaan?
Ja, de speeltuin.
Speeltuin, speeltuin.
Speeltuin, en naar buiten. Hupsakee. Daar gaan we.
En toen opeens dacht ik: de speeltuin.
Overal kinderen. De hele tijd. Onbeperkt spelen.
We hadden die lamp niet nodig.
We konden weer bij kinderen zijn en speelgoed wezen.
We moesten dus van de lamp af en de antiekwinkel uit.
We namen afscheid van het lampleven en bedachten een ontsnappingsplan.
High five. Eentje is ook goed.
We pakten wat we nodig hadden en lieten de rest achter.
In de glasbak, poppie.
Toen schakelden we het alarm uit.
Wacht eens.
De antiekwinkel heeft helemaal geen alarm.
Nu niet meer.
We werden weer verloren speelgoed.
Op naar een nieuw avontuur.
Alleen nog maar spelen.
We gaan vliegen.
Daar krijg je toch nooit genoeg van.
Ongelofelijk zeg. Is dat allemaal echt gebeurd?
Zoiets, ja.
Vertaling: Frank Bovelander